Peterdestadsvogelaar

Zoals HBP (halsbandparkieten) de liefde bedrijven! Daar kan menig mens iets van leren. Een minutenlang voorspel gaat gepaard met teder liefkozen en kusjes uitdelen (door het mannetje). Voor ons onhoorbaar of onzichtbaar stemt het vrouwtje na een tijdje in, waarna meneer zijn liefdesgodin voorzichtig bestijgt, onder nog meer kopjes geven en haar aankijken met een intense minnaarsblik. De daad zelf gaat niet alleen recht op en neer, want hij wurmt zich ook in standjes. Of hij dat voor het genot doet of om zijn apparaat met het hare in lijn te brengen, blijft een raadsel. Na een rustig wipje van een paar minuten, stijgt hij net zo behoedzaam weer af.  En dan, in plaats van veel andere vogels, die meteen wegvliegen, blijft Casanova nog een paar minuten naast haar zitten. Hij geeft nog meer kusjes en aaitjes, kroelt haar in de nek en steekt zelfs zijn poot even uit om haar zachtjes aan te tikken. Zo van: Vond je het lekker schat? Het is dat het van die lawaaipapegaaien zijn, want ...

De cetti’s zanger is een nog vrij onbekende zangvogel, die pas de laatste decennia in Nederland te zien is. Of beter: te horen, want ze lijden een verborgen leven. ‘Cett-ti-Cett-ti-Cett-ti’ roept hij snel en explosief. Daarna is hij meestal weer een minuut of tien stil. En dan klinkt het weer, vaak op een andere plek. Gisteren was ik bij de Bernisse langs een struikrand in de luwte gaan zitten. Tussen de braamstruiken had ik al een paar keer een cetti’s zanger gehoord, maar ik deed geen moeite om hem in de kijker te krijgen; graag of niet toch? Een staartmeesje liet zich wel gemakkelijk bekijken en die zijn ook leuk. Zou het cettisje zich aan mijn onverschilligheid gestoord hebben? Zo van: Wat is dat voor een arrogante kwast, die wel zo'n simpele mees wil bekijken maar mij geen blik waardig gunt? Ik zou het niet weten, maar wat ik wel weet, is dat meneer ineens open en bloot op een kale tak zat, niet zo ver bij mij vandaan, keurig beschenen door hetzelfde zonnetje als waar ik z...

Op een plas bij Simonshaven dreven wel honderd kuifeenden. Omdat er soms iets anders tussen zit, speurde ik de hele troep af. Een saai werkje, waar ik altijd gauw op uitgekeken ben. Het is niet dat ik ongeduldig ben, integendeel, ik kan uren naar boomvalken kijken, die ook wel eens langdurig niets doen en bij de kassa sta ik nooit te balen als het niet opschiet. Nee, ik vind eenden gewoon saai. Net als ganzen. En dat voor iemand die Ganzeboom heet! Opeens viel mijn oog op een afwijkende eend. Hé, dat is een ‘topper’ vrouwtje, dacht ik meteen. Die zitten hier niet vaak in de buurt. Ik meldde hem op Whatsapp, omdat ik dacht dat anderen hem misschien ook zouden willen bekijken.  Twee uur later explodeerde de nieuwsgroep: een vogelaar die op mijn melding was afgegaan, had een ‘kleine topper’ man gevonden. Ik moest het dier zelf opzoeken op internet, want ik had eerlijk gezegd nog nooit van een kleine topper gehoord. Ik kwam er al gauw achter dat het een heel zeldzame dwaalgast is. ...

Ik, natuurliefhebber bij uitstek, lijd aan klimaattwijfel. Dat komt waarschijnlijk omdat ik maar een Havo-brein heb, zodat er veel dingen zijn die ik niet snap. Vandaag lees ik bijvoorbeeld in het AD dat er in Heinenoord 1000 bomen gekapt   zijn (in een natuurgebied) om plaats te maken voor windmolens. Natuur vernietigen om natuur te beschermen. Dat snap ik dus niet.   Nog zoiets: bomen opstoken in biomassacentrales. Bomen die veertig jaar hebben gegroeid in enkele minuten opbranden voor enkele minuten energie. Snap ik niet; te moeilijk voor mij. En dat er nog altijd grote lappen regenwoud worden gekapt, waardoor complete dieren- en plantensystemen worden vernietigd en waardoor al het water dat normaal door het bos wordt vastgehouden de atmosfeer ingaat en elders neervalt en wateroverlast veroorzaakt. Snap ik niet! En dan lees ik op wetenschappelijke webpagina's ook nog eens dat de Noordpool heel lang geleden een zoetwatermeer was en dat er in Limburg haaien rondzwommen....

In de verte op een veld ligt iets te wapperen. Het lijken wel een papieren zak en servetten. Mmm, denk ik, laten ze hun snackafval tegenwoordig ook al achter midden op een weiland?  Gestaag fiets ik naderbij,want het kan nog steeds iets anders zijn. En dat blijkt te kloppen. Het zijn twee buizerds, die verwikkeld zijn in een stevige worsteling. Een van de twee is duidelijk aan de overhand. Hij heeft de ander in een mondhoek beet, de punt van zijn snavel net niet in het oog. En met zijn poot drukt hij zijn tegenstander op de grond. Ruim een half uur duurt het gevecht nog. Het gaat er zwijgzaam aan toe. De onderliggende vogel is taai genoeg om het niet op te geven. Geduldig lijkt hij zijn kans af te wachten, een moment dat zijn opponent zijn greep even verslapt.  Zijn strategie werpt vruchten af: een krachtige vleugelslag en hij is los. En nu wegwezen! Razendsnel ruimt hij het veld. De andere buizerd keert terug naar het Mallebos, waar hij zijn territorium heeft, dat hij waarsch...

Leeft Krammie nog? Dat worden mooie dagen, dacht ik, die weinig zin had om zelf de kou te trotseren. Lekker achter het raam zitten, geflankeerd door een kerstroos en een ingelijste foto van een boomvalk, werken aan mijn boek, en ondertussen genieten van het drukke vogelspul buiten, tussen het vogelvoer. Helaas: dat was alleen de eerste dag van deze vorstperiode, want daarna waren ze weg. Waarschijnlijk hadden die zich de vorige dag alleen maar zitten voltanken, om in een ruk naar Frankrijk te kunnen vliegen, weg van de vorst. Natuurlijk zijn ze niet allemaal weg. De meest bijzondere is de kramsvogel. Hij is er volgens ons niet uit vrije keuze, want eergisteren zag hij er zo verpieterd uit dat wij dachten: die gaat het niet redden. Gelukkig voor hem of haar had ik appels in huis, en rode druiven.   Op het moment dat ik dit schrijf, is het de derde dag dat de kramsvogel in onze tuin pleistert. Ik kijk uit op een paar leeggegeten appelhelften en verdwenen druiven (die waarschijnli...

Hoe komt een zebra uit het water? Antwoord: streepje voor streepje. En hoe komt een olifant uit het water? Antwoord: nat. Hoe gaat een zwaan in bad? Antwoord: eerst zijn kop, dan zijn nek, en dan de rest. Dit laatste is geen flauw kindergrapje, maar precies zoals een zwaan het een paar dagen geleden deed in een door hem(*) opengehouden wak. Hij stak eerst met een sierlijke zwaai zijn lange nek onder water. Daarna, deels onder water, zodat ik niet kon zien naar welk lichaamsdeel ik eigenlijk keek, draaide hij zich op zijn rug. Een moment lag hij ondersteboven te dobberen. Ondertussen schrobde hij zijn verenpak door er zijn snavel en nek langs te halen. Toen eskimoteerde hij. Weer rechtop, schudde hij zich uit, spetterde er een tijdje op los en wreef met zijn grote oranje snavel door zijn veren. Op het laatst sloeg hij zijn machtige vleugels uit, zwom weg en herhaalde verderop het ritueel. Het badritueel van een zwaan is vele malen eleganter is dan het mijne, neem dat maar van mij a...