Peterdestadsvogelaar

Sinds kort heb ik een vouwstoeltje van het merk Roben’s. Het is handzaam te demonteren, vederlicht en in zitklare toestand nog geen 30 cm hoog. Ondanks het geringe formaat zit het prima. Goed genoeg om mijn 85 Kg een paar uur te dragen en een stabiele uitkijkplaats te bieden. Wat stabiliteit betreft bevestigen uitzonderingen de regel. Dat bleek afgelopen zondag toen ik in alle vroegte naar een boomvalk zat te kijken. Het dier zat er prachtig bij en werd beschenen door een gunstig zonnetje. Dat kon mooie foto’s opleveren. Helaas zat het sierlijke roofvogeltje pal achter een tak, die precies in mijn zichtlijn zat. Tenzij ik een paar meter naar rechts zou opschuiven. Een tijdlang zat ik te dubben, want meestal vliegt de boomvalk net weg als ik begin mij te verplaatsen. Maar toen de valk er zijn gemak van leek te nemen, besloot ik toch om te verkassen.  Met het statief en de telescoop in mijn linker hand en mijn camera en mijn stoeltje in de rechter, deed ik voorzich...

Vandaag ben ik jarig. Vijfenvijftig ben ik geworden, een hele prestatie. Hoewel…eigenlijk is het helemaal vanzelf gegaan. Zelfs het overleven van mijn twee hartstilstanden is niet mijn eigen verdienste geweest. De eerste keer, in 2007, waren het drie kundige vrouwen en twee ambulancebroeders die met hartmassage en elektroshocks mijn rikketik weer aan de praat kregen. In 2014 dankte ik mijn terugkeer naar het rijk der levenden aan mijn ICD, de ingebouwde defibrillator. Toch draag ik zelf ook wel een beetje bij aan het ouder worden, want sinds die twee bijna-dood-situaties ben ik oplettender gaan leven. Niet in de zin van opletten bij het oversteken en zo, maar oplettender in de zin van mijn grenzen bewaken. Soms is dat een automatisme, als ik eenvoudigweg overvallen wordt door klachten. Maar zeker zo vaak moet ik preventief op de rem trappen. Dat is een stuk moeilijker, omdat ik op die momenten nog geen klachten heb. Bovendien wil deze jonge hond van vijfenvijftig ook nog v...

Dat de tijden veranderen is een cliché. Iedereen kan zijn eigen voorbeelden opnoemen. De natuur is " K ampioen verandering". Zij gaat haar eigen weg, ongeacht wat de bezige mens uitvreet. Wordt een bos gekapt, dan nemen onkruiden en wilde planten het over. Worden gebouwen neergezet, dan bouwen zwaluwen er hun nesten aan en nestelen scholeksters op de daken. En als de mens zoveel beton en asfalt neerzet dat er geen dier meer kan wonen, dan neemt de natuur wraak met enorme hoeveelheden water (en omdat die toch ergens heen moeten, wordt de mens teruggefloten en gedwongen om waterbassins aan te leggen, die weer ruimte bieden aan natuur).  Neem de huiszwaluw, die onder overhangende dakgoten zijn nest maakt In het begin was Spijkenisse een kale stenen bedoening, zo eind jaren 1950.   Er lagen nog veel meer stenen in de planning, dus wijk na wijk werd uit de grond gestampt. Groen van betekenis was ver te zoeken. Dierenrijkdom ook. Maar natuur heeft geen haast, ...

Mijn vriend is van zijn ongeluk hersteld. Na het betalen van de ziektekosten kon ik hem zaterdagmorgen ophalen. Het liefst wilde ik meteen met hem op pad, maar het weer werkte niet mee. Gelukkig was er nog werk aan de winkel in de tuin.  Gisteravond, zonnig en zwoel, was het dan toch zo ver.  Mijn kameraad zat veilig in zijn eigen tas en die lag weer in mijn fietstas. Die zou niet nog eens zijn nek breken. Ik wilde via de nieuwe brug over de Oude Haven, De Kraanvogel, naar het Hartelpark fietsen om zangvogels te begluren. Maar bij de Oude Maas aangekomen werd mijn aandacht getrokken door een knalgele, horizontale Eifeltoren, rustend op een ponton, die in bedwang werd gehouden door krachtige sleepboten. Allemaal mensen, waaronder fotografen en filmers, hadden het zich gemakkelijk gemaakt op het gras van de dijk. De meesten leken verwachtingsvol naar iets uit te zien.  Ik hoorde dat de constructie lag te wachten om op het juiste moment onder...