Peterdestadsvogelaar

Onderuitgezakt zit ik op een bankje in het park. Ik geniet van de prettige warmte van de voorjaarszon, terwijl uit het verse bladerdak een vogelconcert klinkt. Twee mannen naderen. Zij slenteren meer dan dat zij wandelen. De oudste van de twee is slecht ter been en leunt op een rollator. De ander ziet er fitter uit met het sportieve blauwe T-shirt. Loerend vanonder zijn eveneens blauwe petje wijst de slanke man naar iets wat in een braamstruik scharrelt. Kennelijk heeft hij de zwartkop gezien, die al een tijdje met schelle uithalen het muziekstuk domineert. Als de mannen bij mijn bankje zijn aangekomen en wij elkaar groeten, spreekt de fitte mij aan. De andere kijkt wat afwezig voor zich uit en zwijgt. Onzeker sturend rijdt hij zijn rollator tegen de berm en gaat moeizaam zitten. Nog steeds zegt hij niets. Iets in hem doet mij denken aan mijn vader, in zijn demente jaren. De lege blik, waaruit verwarring spreekt over tijd en plaats. Lichamelijk is de oude man hier i...

Over vriendschap en de zin van het leven Met opgerolde broek en blote voeten staan wij in het kniediepe water van de Oude Maas. Het is een zwoele avond. Het lauwwarme water deint zachtjes als een vloeibare spiegel op en neer : een vloeiend rekken en strekken van de waterlijn. Omzichtig zetten wij reigerstapjes om niet te vee l zand met onze tenen op te woelen. O nderwijl lezen wij geconcentreerd iedere welving van het water.  Hengel, lijn en vlieg ontspannen  in de hand, klaar om in actie te komen.  Dan, met sierlijke, maar efficiënte bewegingen, brengt mijn vriend zijn lijn op lengte. Met delicate precisie landt zijn kunstvlieg vijftien meter verderop. Het pluisje veroorzaakt niet meer dan een minimale rimpeling op het spiegelgladde wateroppervlak; alsof een echt insect zich erop laat vallen. Een tel later kromt zijn hengel zich onder het bonkende  gewicht van een reusachtige winde.   Een korte maar hevige strijd volgt, waarna de moegest...