Peterdestadsvogelaar

Richard Vos in ik wilden eigenlijk spreeuwenbollen bekijken, maar de verwachte spreeuwen vonden het kennelijk te koud om massaal het luchtruim te kiezen.  Maar niet getreurd, want in deze tijd van het jaar, met de vogeltrek in volle gang, is er altijd wel iets te zien. Daarom struinden wij bij Ouddorp op ons dooie akkertje langs een landweggetje   omzoomd met struiken. Het was een drukte van belang: koperwieken, merels, mezen, zanglijsters, zacht piepende goudhanen.  En roodborsten! De koude oostenwind van de voorbije dagen had die vogeltjes in grote hoeveelheden naar het duinlandschap geblazen had. Veel van die kleine trekvogeltjes komen uit gebieden ten Noorden van Nederland, waar ze de ruimte hebben en niet geleerd hebben om mensen te vrezen. De roodborst op onderstaande foto’s spande wat dat betreft de kroon: hij bleef vlak voor onze neus paraderen, soms zo dichtbij, dat onze camera’s hem niet konden focussen. En op enig moment vloog hij zelfs op mij toe om...

Om mooie landschappen te zien, hoef je niet op vakantie. Dat weten we natuurlijk al lang. Gisteren bleek dat weer eens toen Sandra en ik een dagje Zeeland deden. Zeeland ligt niet ver van hier. Het ligt twee eilanden verderop. Eerst krijg je Goeree-Overflakkee (door sommige sukkels ook al voor Zeeland uitgescholden) en dan Schouwen-Duiveland, waar van hieraf gezien het echte Zeeland   begint. Een klein uurtje rijden en je zit in een prachtig weids landschap met exotische elementen. Kijk maar.  Een zeehond bij de Brouwerdam Bakbeest met hondenkop "Zeemeeuw" (bestaat niet). Zilvermeeuw wel. De Zeelandbrug Bontbekplevier. Een moeder. Hoe ik dat weet? Daarom! Hoe bedoelt u, camouflage? Sperwer op jacht naar bontbekplevierenmoeders (dit keer mis). Een groepje bruinvissen was vlak onder de kant aan het jagen; lastig fotograferen , want ze doken steeds onder. Regenwulp