Peterdestadsvogelaar

Sinds een flinke week zingt de tjiftjaf weer. Hij roept de hele dag door zijn eigen naam. Nu is dat nog leuk, want het herinnert je eraan dat het lente is, maar na een paar weken denk je: speel eens een ander deuntje joh. Ook aan de winterkoning hoor je dat het voorjaar er is. Klein als hij is, werpt hij als een grote vent zijn drukke lied de lucht in, met aan het eind een heldere en langgerekte triller. Ook de koolmees viert de lente. Die hoor je onafgebroken hun fietsbanden oppompen (fwiet-fwiet-fwiet). Niet iedereen hoort het verschil in vogelgeluiden. Voor sommigen klinken ze alle hetzelfde. Anderen horen ze helemaal niet. Daarmee ben ik weer even terug bij het fietspompen, want zelf hoor ik ook een deel van de geluiden niet meer. Het hoge piepje van de goudhaan ben ik bijvoorbeeld helemaal kwijt. Vervelend hoor, als je vriend enthousiast roepend op die scharrelaartjes in de struiken wijst en jij met een vraagtekengezicht moet bekennen dat je niets hoort. Maar wat...