Peterdestadsvogelaar

De winter heeft de  touwtjes weer stevig in handen en de enthousiast uit de starblokken gekomen lente de kleedkamer ingestuurd. Net goed, want maart moet natuurlijk wel zijn staart kunnen roeren. Wat niet wegneemt dat de teruggefloten lente intussen wel wat sporen in de natuur heeft achtergelaten. Zo zit er in mijn conifeer al een duif op het nest. Nog zo’n lentebode is de sleedoorn, die zijn piepkleine bloempjes laat ontluiken, zij het nog heel voorzichtig. Nog even en zij gaan volledig los en leggen struikranden onder een helderwitte sluier. Het ontluiken van de sleedoorn, vanmiddag op onze wandeling in het Spuibos, riep een herinnering op aan Maarten Alleblas, die zo enorm van deze mooie lentebode kon genieten. Ik schrijf ‘kon’, want vandaag precies een jaar geleden overleed hij. Maar vandaag was hij een gedachtemoment terug op aarde. En vast niet alleen bij mij. Door de stormachtige wind hadden wij het gauw gezien buiten. Terwijl Sandra thee zette en ik starend ui...