Sprookjes zijn voor Grimm
Laatst kreeg ik de kritiek dat ik zo vaak over mijn slechte gezondheid schrijf. Dat het daarmee niet zo goed gaat, wist die persoon zo langzamerhand wel, dus waarom er steeds op terugkomen? Ik antwoordde dat ik weliswaar schrijf voor de lezer, die ik graag van informatie, een leuk verhaal of een mooie foto voorzie, maar dat schrijven soms ook een uitlaatklep is. Een manier om de tegenslagen in het leven het hoofd te bieden en er mijn gedachten over te formuleren. Een mens krijgt namelijk nog wel eens wat voor zijn kiezen en iedereen weet dat opkroppen nergens toe leidt. Overigens snap ik ook wel dat niemand op het dagboek van een hypochonder zit te wachten. Maar zo vaak domineert mijn ziekte mijn verhalen toch niet? Tegelijkertijd kan ik mij voorstellen dat u het juist op prijs stelt om af en toe over mijn menselijke en soms kwetsbare kant te lezen. Zou ik alleen jubelverhalen over prachtige vogels in een zonovergoten landschap schrijven, dan zou ik u tekort doen. ...